Ruch olimpijski

Idea Olimpijska

Nowożytny ruch olimpijski jest nierozłączne związany z nazwiskiem francuskiego barona Pierr’a de Cubertina, który przyznając światu olimpiady głosił hasło „że zawody sportowe winny zastąpić wojny i konflikty, a młodzież całego świata zamiast walczyć na frontach wojennych powinna mierzyć swe siły na stadionach”. 25 czerwca 1894 roku w Paryżu zebrali się przedstawiciele kilkunastu organizacji sportowych by wskrzesić olimpiady, a co za tym idzie cały ruch olimpijski oraz ideę olimpizmu, która okazała się ponadczasowa i ponadnarodowa. Zgodnie z antyczną genezą olimpiad pierwsze Igrzyska odbyły się w Atenach 5 kwietnia 1896 roku. Dziś już każdy wie, co to olimpiada, olimpijczyk, igrzyska. O akceptacji olimpizmu świadczy jego ukierunkowany charakter, idea otwartości na przyszłość dla wszystkich ras, narodów, kultur i światopoglądów oraz stawiający sobie za cel najwyższy – pokój i szczęście człowieka.
Nowożytny ruch olimpijski realizuje ideę olimpijską poprzez popieranie rozwoju sportu oraz sportowe wychowanie młodzieży w duchu przyjaźni i pokoju. Jednym z podstawowych filarów igrzysk jest fair play. Fair play to prawidłowe zachowanie się w czasie gry; równość pod względem warunków i możliwości, jakimi dysponuje zawodnik, uczciwość w grze, rywalizacji, dyskusji , lojalność w zawodach sportowych, respektowanie reguł, postawa wzajemnego poszanowania, gra honorowa.

 

Międzynarodowy Komitet Olimpijski

Ruch olimpijski

Ruch Olimpijski oznacza skoordynowane, zorganizowane, uniwersalne i stałe działania, realizowane pod kierownictwem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego wszystkich osób fizycznych i prawnych zainspirowanych wartościami olimpizmu. Działania te realizowane są na pięciu kontynentach. Celem nadrzędnym jest zgromadzenie sportowców z całego świata na największym festiwalu sportu, na Igrzyskach Olimpijskich. Jego symbolem jest pięć splecionych ze sobą kół. Uprawianie sportu, bez jakiejkolwiek dyskryminacji jest uniwersalnym prawem każdego człowieka. Olimpizm to łączenie sportu z kulturą i edukacją. Dążenie do stworzenia sposobu życia opartego na radości z wysiłku, wychowawczych wartościach dobrego przykładu i poszanowaniu uniwersalnych podstawowych zasad etycznych: przyjaźni, solidarności i fair play.

 

Polski Komitet Olimpijski

Ruch olimpijski

Zrodzony ze społecznego ruchu i skupiający wybitnych wolontariuszy życia sportowego i kulturalnego, jest ogólnopolskim stowarzyszeniem związków, organizacji sportowych i innych osób prawnych, realizujących cele i zadania Ruchu Olimpijskiego oraz zadania związane z rozwojem sportu polskiego. Od 100 lat – powstał bowiem 12 października 1919 roku w Krakowie – rozwija aktywną i wielokierunkową działalność, stwarza warunki i organizuje udział polskiej reprezentacji w igrzyskach olimpijskich, promuje ideę olimpijską i upowszechnia sport, włącza polski ruch sportowy do światowej rodziny olimpijskiej i zapewnia stałe kontakty polskiego sportu z międzynarodowym ruchem olimpijskim. Podejmuje różnorodne działania w dziedzinie edukacji olimpijskiej i przyczynia się do trwałych związków sportu ze sztuką.

 

Ceremoniał Olimpijski

Motto Igrzysk

Oficjalnym mottem igrzysk jest łacińskie zdanie: Citius, Altius, Fortius, czyli Szybciej, Wyżej, Mocniej. Innym znanym cytatem opisującym olimpiadę jest zdanie: Najważniejszą rzeczą w igrzyskach olimpijskich jest nie zwyciężyć, ale wziąć w nich udział, podobnie jak w życiu nie jest ważne triumfować, ale zmagać się z organizmem.

Flaga olimpijska

Ruch olimpijski

Najbardziej znany ze wszystkich symboli olimpijskich. Flaga olimpijska odzwierciedla ideały Pierre de Coubertin – twórcy nowożytnych igrzysk. Pięć różnokolorowych przecinających się kół symbolizuje zarazem różnorodność, jak i jedność ludzi zamieszkujących Ziemię. Poszczególne kolory symbolizują kontynenty: niebieski – Europę, czarny – Afrykę, czerwony – Amerykę, żółty – Azję i zielony – Australię. Flaga olimpijska wciągana jest na maszt podczas ceremonii otwarcia igrzysk. Koła oznaczają też 5 dyscyplin sportowych w starożytności.

Ceremonia otwarcia

Tradycyjnie igrzyska otwiera trwająca kilka godzin ceremonia otwarcia, której celem jest m.in. zaprezentowanie miasta i państwa, w którym odbywają się igrzyska. Stałym elementem tej ceremonii jest defilada państw biorących udział w zawodach. Każde z państw wyznacza jednego sportowca do niesienia flagi. Sportowcy wchodzą na stadion według alfabetu języka używanego w państwie które gości igrzyska. Z uwagi na szacunek dla ojczyzny igrzysk defiladę otwiera Grecja, a kończy gospodarz. Po wejściu wszystkich krajów na stadion olimpijski głowa państwa organizującego zawody lub przewodniczący MKOl dokonuje oficjalnego otwarcia igrzysk, wypowiadając formułę: Igrzyska Olimpijskie w … uważam za otwarte. Później, w trakcie odgrywania hymnu olimpijskiego, na maszt wciągana jest flaga olimpijska, którą wnoszą na arenę wybitne osobistości. Przedostatni biegacz sztafety olimpijskiej wbiega na stadion niosąc ogień olimpijski. Przekazuje go ostatniemu biegaczowi sztafety, zazwyczaj z goszczącego igrzyska kraju, który zapala znicz olimpijski. Często wypuszczane są gołębice – symbol pokoju. Na koniec wszyscy flagowi zbierają się w kole, a jeden wybrany zawodnik oraz jeden wybrany sędzia składają, w imieniu wszystkich zawodników i sędziów, przysięgę olimpijską. Elementem ceremonii otwarcia jest również wniesienie oraz wciągnięcie na maszt flagi państwa organizującego zawody, podczas wciągania flagi odgrywa się hymn.

Ceremonia zamknięcia

W części artystycznej ceremonii zamknięcia oprócz spektaklu przygotowanego przez gospodarzy swoją prezentację przedstawia również miasto następnych igrzysk. Sportowcy wkraczający na stadion nie są już podzieleni wedle państw, a wszystkie flagi państw uczestniczących w „festiwalu sportów” są niesione razem. Podczas ceremonii zamknięcia odgrywa się hymny oraz wciąga na maszt 3 flagi: państwa obecnie goszczącego igrzyska, przyszłego gospodarza oraz Grecji. Przewodniczący MKOl wypowiada formułę: Igrzyska Olimpijskie w … uważam za zamknięte, oraz „wzywa młodzież całego świata do stawienia się za 4 lata w mieście przyszłych igrzysk”, po czym opuszcza się flagę olimpijską oraz gasi znicz.